Daar komt ze aan gelopen.
Recht op me af.
Haar haren in de wind.
Mijn hoofd afzakkend naar de grond.
Voetstappen op hart ritme.
Wandelen tegen enorme snelheid.
Steeds dichter bij.
Ziet ze me wel ziet ze me niet?
Vijf meter te gaan.
De wind tegen.
Haar geur raakt me als eerste.
Smal voetpad.
Hand aanraking is onvermijdelijk.
Haar haren richting mijn gezicht.
Mijn hoofd weer recht op.
In de verste verte niemand meer te zien.
Een riool luchtje duwt me aan.
Weg was ze.
Zo snel is het gegaan.
Laat nooit varen wat je nooit meer ziet.
Pak vast laat nooit meer los.
Het zal je leven lijden.
Met niets dan verdriet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten