Je levensreis

Zoveel mensen op de aarde.

Zoveel gekheid om je heen.

Een hele hoop bejaarde.

Een hele hoop nog met een speen.

Dan het groepje daar ergens tussen.

Tieners, pubers en de jeugd.

Oudere koppels staan te kussen.

De jongeren groep wat niet deugd.

Ruzie op elke hoek van de straat.

Stakingen in de grote stad.

Politie staat paraat.

Een burger die geen gelijk meer had.

De staat in alle staten.

Nergens een oplossing voor.

Niet deftig kunnen praten.

En wij leven maar door.

De armen en de rijken.

Ze kijken tegen elkaar op.

Geen schijntje beter doet wel blijken.

Zelfs niet aan de top.

Kijken naar een ander.

Doen wat hij doet.

Het ouwe in de brander.

Haal snel het nieuwe goed.

Duurt het allemaal te lang?

Wil je niet meer verder lezen?

Ik denk dan ben je bang.

Dan moet je gaan beginnen te vrezen.

Hoe verder je dit leest.

Een zelfbeeld gaat zien.

Dan is het wat je vreest.

Niemand verdiend een tien.

Kijkend naar hoger op.

Je voelt je minder waard.

Ga niet op de stop.

Maar gooi het in de haard.

Ga niet liggen oordelen.

Of zeggen hoe het moet.

Anderen kunnen dat niet velen.

Dat jij zo doet.

Laat een mens zijn leven leiden.

Bemoei je er niet mee.

Het leven is niet van zijde.

Dat is maar een idee.

Gekwetst worden gebeurd wel vaker.

Maar hoe sta jij er voor.

Ben jij hiervan de maker?

Of ga je zo snel mogelijk door.

Het leven is een gekkenhuis.

Je moet het maar leren.

Uit met die dwangbuis.

Stoppen met ijsberen.

Ga nu door met je eigen leven.

Blijf niet zitten in die put.

Probeer wat meer te geven.

Ook is het soms wat kut.

Geef de moet niet op.

Geen veroordelingen en geen gewijs.

Druk op de juiste knop en stop.

Daar begint je levensreis.