De liefste mensen

Problemen hier problemen daar.

Bekend bij iedereen.

En dan ontmoet je haar.

Geplukt van de straat.

Een leven wat je niemand gunt.

Zij stond voor mij paraat.

Kennismaking met haar ma.

Onzeker en licht beschaamd.

Toch ga je haar achterna.

Liefde en samen zijn.

Iets wat je helemaal niet kent.

Heel gek het doet zelfs pijn.

Ze laat je zien hoe het ook kan.

Ze ontfermt zich over je.

Dat is juist haar plan.

Je weet niet wat je overkomt.

Het word steeds fijner.

Zelfs haar hond die niet gromt.

Dan ontmoet je haar pa.

Angstig en toch voelt het goed.

Dan ga je hem achterna.

Ontvangen in hun huis.

De normaalste zaak.

In je oor een klein gesuis.

Je doet je best en past je aan.

Leert leven zoals zij.

`s Avonds kijkend naar de maan.

Enkele maanden verstrijken.

Toch blijft het allemaal vreemd.

Hier laat je niets van blijken.

Liefde leer je kennen.

Samen is normaal.

Niemand die je ligt te jennen.

Haar broer een geweldige gast.

Ook hij aanvaard je.

Is zij echt die ene die bij je past.

Ja ze is de ware.

Een nieuw leven en een nieuwe start.

Dat is wat zij gebaren.

Een grote dank aan die lieve mensen.

Die mij de weg hebben gewezen.

En me helpen bij al mijn wensen.
een ode aan mijn geweldige vrouw , schoonouders en schoonbroer

Je levensreis

Zoveel mensen op de aarde.

Zoveel gekheid om je heen.

Een hele hoop bejaarde.

Een hele hoop nog met een speen.

Dan het groepje daar ergens tussen.

Tieners, pubers en de jeugd.

Oudere koppels staan te kussen.

De jongeren groep wat niet deugd.

Ruzie op elke hoek van de straat.

Stakingen in de grote stad.

Politie staat paraat.

Een burger die geen gelijk meer had.

De staat in alle staten.

Nergens een oplossing voor.

Niet deftig kunnen praten.

En wij leven maar door.

De armen en de rijken.

Ze kijken tegen elkaar op.

Geen schijntje beter doet wel blijken.

Zelfs niet aan de top.

Kijken naar een ander.

Doen wat hij doet.

Het ouwe in de brander.

Haal snel het nieuwe goed.

Duurt het allemaal te lang?

Wil je niet meer verder lezen?

Ik denk dan ben je bang.

Dan moet je gaan beginnen te vrezen.

Hoe verder je dit leest.

Een zelfbeeld gaat zien.

Dan is het wat je vreest.

Niemand verdiend een tien.

Kijkend naar hoger op.

Je voelt je minder waard.

Ga niet op de stop.

Maar gooi het in de haard.

Ga niet liggen oordelen.

Of zeggen hoe het moet.

Anderen kunnen dat niet velen.

Dat jij zo doet.

Laat een mens zijn leven leiden.

Bemoei je er niet mee.

Het leven is niet van zijde.

Dat is maar een idee.

Gekwetst worden gebeurd wel vaker.

Maar hoe sta jij er voor.

Ben jij hiervan de maker?

Of ga je zo snel mogelijk door.

Het leven is een gekkenhuis.

Je moet het maar leren.

Uit met die dwangbuis.

Stoppen met ijsberen.

Ga nu door met je eigen leven.

Blijf niet zitten in die put.

Probeer wat meer te geven.

Ook is het soms wat kut.

Geef de moet niet op.

Geen veroordelingen en geen gewijs.

Druk op de juiste knop en stop.

Daar begint je levensreis.

De wereld in

Beiden zo nerveus,

ze zal wel komen.

Het is alleen haar keus,

tot die tijd kan je alleen maar dromen.

De eerste echte krampen ,

zo pijnlijk en rap.

Ze zal jullie bedanken,

nee dit is geen grap.

Geef ze nog even tijd,

zo dat ze rustig kan komen.

Tijdens het ontbijt,

of de tijd van je dromen.

Alles rustig aan,

het komt allemaal goed.

Ze vind de juiste juiste baan,

wanneer dat het moet.

Geniet van jullie kleine meid,

nu en wanneer ze de wereld in komt.

Geen spraken van spijt,

met een lach op jullie mond.
deze is gedicht aan mijn schoonbroer en schoonzusje in blijde verwachting van hun eerste kindje

Verre weg

Zo onbereikbaar en zo ver weg.

Iets wat je niet kan raken, ruiken of zelfs zien.

Het is niet altijd even makkelijk.

Maar toch wil je erbij kunnen komen.

Steeds kom je dichter bij.

Maar het blijft o zo ver weg.

En net, net als je denkt dat je er bent.

Dan gaat alle hoop weer verloren.

Je voeten worden zwaarder en zwaarder.

Iets houd je omlaag gedrukt maar je bent het niet gewaar.

Tot ineens in de verre verte een eentonige piep weerklinkt.

Je wilt het niet horen want je fixeert je op dat ene.

Maar het geluid overwint en lokt je dichter bij.

Je vecht er tegen maar je bent te zwak.

Het geluid verstoort de weg om door te gaan.

Dan duw je op de knop en focust je weer op het verre weg.

Helaas , dit lukt je niet .

Je ogen gaan open, een wit plafond verschijnt.

Die droom, die droom die ben je kwijt.

Ons meisje

Zo teder en klein,

het zou maar de jouwe zijn.

Alles er op en er aan,

je laat het nooit meer gaan.

Sprankelende ogen,

bij de moeder zogen.

Wiegend op je arm,

vertrouwd en lekker warm.

Nog helemaal onbekend,

een wereld die ze nog niet kent.

Gewikkeld in een deken,

zonder enige gebreken.

Perfectie bestaat niet,

tot je dit wondertje ziet.

Het mooiste meisje wat bestaat,

van `s morgens vroeg tot `s avonds laat.

Broers en zus,

vind ze heerlijk vind ze knus.

We wensen haar al het geluk,

ons meisje haar leven kan niet meer stuk.

Te grote last

Je dwaalt af met je gedachten,

je denkt niet helder meer na.

Zoveel om naar te smachten,

je haalt alles uit de la.

Dan alles op een rijtje zetten,

en alles goed overdenken.

Nu heel goed op gaan letten,

niet de verkeerde gevoelens krenken.

Het belangrijkste haal je er uit,

en het mindere stop je weg.

Het is een grote buit,

dat is je enige pech.

Zoveel om uit te pikken,

je weet niet wat je doet.

Je kan er tegen aan gaan hikken,

maar dat brengt geen enkele spoed.

Kies nu snel wat je wilt,

een gedachten een gevoel.

Je hebt je tijd verspilt.

Veel te veel gedachten,

een veel te grote buit.

Te veel om naar te smachten,

nu moet alles er weer uit.

Hoe het begon

Weet je nog die keer?

Samen naar de zee.

Ik wil het zo wel weer.

Zeg niet zomaar nee.

Gezellig in die rode wagen.

De lovebug wel genoemd.

Kan je me nog eens uitdagen?

We zijn nu samen verzoend.

Weet je het nog?

Lachen en plezier.

Wij tweetjes toch.

En nu zitten we hier.

Herinneringen door ons hoofd.

Onbevreesd en impulsief.

We hebben het elkaar beloofd.

Je bent mijn harten dief.

Al velen jaren samen.

Nog velen jaren te gaan.

Onze kinderen kunnen dit beamen.

Ons gezin kan alles aan.

Weet je nog die keer?

Zo is hoe het begon.

Ik wil het zo wel weer.

Met jou naar de noorderzon.

Pak wat je lief hebt.

Daar komt ze aan gelopen.

Recht op me af.

Haar haren in de wind.

Mijn hoofd afzakkend naar de grond.

Voetstappen op hart ritme.

Wandelen tegen enorme snelheid.

Steeds dichter bij.

Ziet ze me wel ziet ze me niet?

Vijf meter te gaan.

De wind tegen.

Haar geur raakt me als eerste.

Smal voetpad.

Hand aanraking is onvermijdelijk.

Haar haren richting mijn gezicht.

Mijn hoofd weer recht op.

In de verste verte niemand meer te zien.

Een riool luchtje duwt me aan.

Weg was ze.

Zo snel is het gegaan.

Laat nooit varen wat je nooit meer ziet.

Pak vast laat nooit meer los.

Het zal je leven lijden.

Met niets dan verdriet.

Een geheel

Een blik,

twee mensen.

Een kus,

twee mensen.

Een aanraking,

twee mensen.

Een samensmelting,

twee mensen.

Twee mensen,

een geheel.

Een heerlijke vrucht

Diep kijkend in je ogen,

je benen over elkaar gebogen.

Dat kriebelend gevoel,

je weet wel wat ik bedoel.

Het voelt zo warm aan,

dat in het licht van de maan.

Een briesje door je haren,

ik blijf maar naar je staren.

Je borst komt omhoog,

ik wist wel dat je loog.

Je adem verraad,

nu komt het tot de daad.

Steeds dichter bij elkaar,

meer en meer word je het gewaar.

Je ogen vallen dicht,

je voelt je helemaal opgelicht.

Mijn lippen raken de jouwe,

spanning begint zich op te bouwen.

Een enkele hand op je bil,

dit is exact wat je wil.

Een kusje op je wang,

duurt niet zo lang.

Afzakkend naar je hals,

nog mooier dan de wals.

De andere hand door je haar,

je voelt je plotseling wat raar.

Elke vingertop op je huid,

je kreunt maar niet zo luid.

Bewegend als de zee,

ga je helemaal in mee.

Je laat je rustig zakken,

ik zit helemaal te sakken.

Hier lig je dan op je rug,

alles langzaam en niet vlug.

Elke streling elke kus,

dat is wat je voelde dus.

Een heerlijk spel,

nu geloof je me wel.

Je laat je helemaal leiden,

en je wil me niet meer mijden.

Ik verwen je nu van kop tot teen,

en dan ter hoogte van je been.

Daar is waar de warmte van komt,

je likt met je tong je eigen mond.

Zachtjes steeds omhoog,

ik ga er omheen met een boog.

Plagend en heel vertrouwd,

zorg ik dat je nog meer van me houd.

Elke ronding op je lichaam,

elk plekje dat ik beaam.

Het geeft je zo een goed gevoel,

dat je wel zeker weet wat ik bedoel.

Ik strijk me over je uit,

je kijkt me aan en legt me uit.

Ik wil je in me voelen,

we beginnen door heel het bed te woelen.

Al kussend en al strelend,

je vind nu niets meer vervelend.

Nu met elkaar verbonden,

helend onze wonden.

Een kreun en een zucht,

dat is het gevolg van die heerlijke vrucht.